Pieniądze

Emerytura cz.2

PLAN KEOGH

Plan Keogh został uchwalony przez Kongres w 1962 roku jako
program emerytalny dla ludzi pracujących we własnych przedsiębiorstwach.
W 1984 roku Kongres zrównał ten plan z funduszami
emerytalnymi dla pracowników sektora prywatnego. Ludzie, którzy
wpłacają na fundusz emerytalny u pracodawcy i dodatkowo
zarabiają we własnym przedsiębiorstwie np. jako konsultanci,
artyści, dyrektorzy firm itp. mogą otwierać konto Keogh. Czerpanie
dochodów z inwestycji nie jest uznawane za pracę we własnym
przedsiębiorstwie.

Maksymalna roczna wpłata na konto Keogh wynosi $30.000, ale
nie może przekraczać 25% dochodów z własnego przedsiębiorstwa,
plan Keogh oferuje oszczędzającym dwie korzyści podatkowe: (1)
inwestorzy obniżają swoje bieżące świadczenia podatkowe odejmując
swoje wpłaty na konto Keogh od ogólnej sumy dochodów; (2)
podatki od dochodu z inwestycji zostają odroczone do wieku emerytalnego
tj. do czasu wycofania kapitału z konta.
Wadą konta Keogh jest brak płynności. Dotyka to szczególnie
ludzi, którym pozostaje jeszcze wiele lat do emerytury. Drugą
wadą są ciągłe zmiany w przepisach prawa podatkowego. Mimo
tych wad, ludzie pracujący we własnych przedsiębiorstwach korzystają
z ulgi podatkowej rokrocznie deponując kapitał na konto
Keogh.

PLAN 401(K)

Plan 401 (k) wziął swoją nazwę od rozdziału 401(k) przepisów
prawa podatkowego (Internal Revenue Code). Plan ten jest powszechnie
znany jako plan redukcji dochodów na rzecz ulgi podatkowej.
Plan 401(k) podobny jest do innych planów emerytalnych
z tym, że korzystać z niego mogą jedynie pracownicy firm,
które plan ten przyjęły. Jest on mniej znany niż plan IRA czy
Keogh, mimo że potencjalnie wydaje się lepszy niż plan IRA. Plan
401 (k) pozostawał mało znany przede wszystkim dlatego, że przed
dłuższy czas większość firm nie przyjmowała go. Stał się bardziej
popularny w połowie lat osiemdziesiątych, gdy przyjęły go największe
firmy amerykańskie.
Różnica między planem 401 (k) a innymi planami emerytalnymi
polega na tym, że pracownik automatycznie przeznacza część swoich
dochodów na konto 401(k), redukując w ten sposób swoje
pobory a zatem i świadczenia podatkowe. Podatki od dochodów
inwestycyjnych na koncie 401 (k) są odroczone. W 1989 roku Kongres
ograniczył maksymalną wpłatę roczną do wysokości $7.627,
w porównaniu z maksymalną wpłatą $2.000 na konto IRA. Wpłata
ta będzie podwyższana w latach następnych w zależności od poziomu
inflacji. Inną potencjalną korzyścią może być ewentualna
wpłata pracodawcy. Niektóre firmy premiują oszczędności swoich
pracowników deponując np. 50 centów za każdego dolara oszczędzonego
przez pracownika na koncie 401(k).
Plany 401 (k) różnią się znacznie w zależności od pracodawcy i
dlatego nie mają odpowiedniej reklamy i rozgłosu. Na przykład
jedna firma może proponować plan, który pozwala na inwestycje
jedynie w akcje firmy oferującej wspomniany plan. Inne przedsiębiorstwo
może proponować plan pozwalający na inwestycje tylko
w fundusze inwestycyjne. Są firmy, które w ramach planu 401(k)
dają pracownikom wolny wybór decyzji inwestycyjnych.
Plan 401 (k) zmniejsza bieżące dochody. Obniżenie stopy podatkowej,
potencjalne wpłaty pracodawcy i odroczenie samych
świadczeń podatkowych czynią plan 401(k) bardzo atrakcyjnym,
jeżeli inwestor może sobie pozwolić na redukcję dochodów bieżących.
Tabela 6 porównuje konta emerytalne według następujących
kryteriów: możliwości uczestniczenia w planie emerytalnym, maksymalnej
rocznej wpłaty, maksymalnego rocznego odpisu wpłaty
od bieżących dochodów, terminu założenia konta, okresu wpłaty
i możliwości inwestycyjnych.
Najlepszym kontem emerytalnym jest konto Keogh dla pracujących
we własnym przedsiębiorstwie. Można w tym przypadku odjąć
$30.000 od swoich dochodów i zdeponować do czasu założenia
deklaracji podatkowej zachowując pełną swobodę inwestowania.
Konto 401(k) pozwala odjąć od dochodów do $7.627 rocznie,
ale obejmuje ono jedynie pracowników zatrudnionych w firmach,
które ów plan przyjęły. Możliwości inwestycyjne różnią się w zależności
od planu pracodawcy. Plan 401(k), który pozostawia pracownikom
swobodę decyzji inwestycyjnych jest planem najlepszym.
Konto IRA jest najbardziej uznane, ale mniej atrakcyjne pod
względem wysokości wpłaty i możliwości jej odjęcia od bieżących
dochodów. Jest ono jednak dostępne dla wszystkich zatrudnionych
i jak ilustruje tabela 5 zainwestowany kapitał i w tym przypadku
może wzrosnąć do poważnej sumy.