Pieniądze

Akcje - długoterminowe

Strategie długoterminowe to strategie mechaniczne, zwykle
skuteczne i nie wymagające żadnej oceny rynku.
Okresy dużej zmienności cen rynkowych akcji frustrują inwestorów.
Tracą oni pewność siebie i starają się kierować regułami
inwestycyjnymi, które wytrzymały próbę czasu. Na giełdzie nie
ma pewników. Trudno jest przewidzieć, co przyniesie jutro, a
każda reguła inwestycyjna ma wyjątki. Kilka takich reguł warto
jednak zapamiętać.

Oto niektóre z nich:

* Po każdej bessie (bear market) następuje hossa (buli market).

* Okrci masowej kapitulacji inwestorów jest najlepszym okresem
na kupno akcji.

* Nikt jeszcze nie kupił akcji po idealnie niskiej cenie. Tylko
kłamcom się to udaje.

* Nie ma potrzeby, by inwestować cały kapitał w jednym dniu,
tygodniu czy miesiącu — na zmiennym rynku sensowny jest
zakup częściowy.

* Kupno akcji po przeciętnej cenie eliminuje potrzebę kupna
po najniższej cenie w danej chwili i daje najlepsze efekty w
okresie bessy.

* Prawdopodobieństwo dużego zysku w czasie hossy będzie
większe, jeżeli kupimy akcje firm o wysokim prestiżu i jakości.

Opisane poniżej strategie opierają się na tych regułach inwestycyjnych.
Zakup po przeciętnej cenie.

Strategia kupna akcji po przeciętnej cenie wymaga inwestowania
określonej sumy pieniędzy np. $3.000 w pakiet tych samym akcji
np. Merck, IBM i Exxon co pewien czas, np. co trzy miesiące
przez szereg lat.

Reguralne inwestowanie tej samej sumy, czy to będzie $3.000
kwartalnie czy też $10.000 miesięcznie, umożliwia zakup większej
ilości akcji wtedy, kiedy są one tanie i mniejszej ilości wtedy, kiedy
są drogie. Posługując się tą strategią nigdy nie zainwestujemy całego
kapitału w najmniej odpowiednim czasie.
Jest to metoda długoterminowa wymagająca stoickiej cierpliwości.
Musimy więc być pewni, że będziemy mieli wkład kapitałowy
na kolejne inwestycje, a także możliwości inwestowania.
Pierwszą zaletą tej strategii jest całkowita eliminacja potrzeby
oceny rynku. Inwestorzy nie muszą oceniać kierunku zmian stopy
procentowej, klimatu politycznego i gospodarczego. Nie muszą
zastanawiać się czy gospodarka padnie ofiarą inflacji, deflacji, recesji,
depresji itd. Inwestorzy muszą zachować jednak dyscyplinę,
by mechanicznie realizować kolejne transakcje.
Drugą zaletą tej strategii jest pozbycie się bariery psychologicznej,
która nie pozwala inwestorom na kupno akcji wtedy, kiedy
są one tanie. Strategia ta umożliwia zakup większej ilości w czasie
bessy i mniejszej ilości podczas hossy.
Załóżmy, że kwartalnie kupujemy akcje firmy ABC za $1.000
bez względu na klimat inwestycyjny. W pierwszym kwartale, kiedy
cena akcji wynosi $10 za sztukę kupujemy 100 akcji. W drugim
kwartale, kiedy cena ta równa się $12,50 nabywamy 80 akcji. W
trzecim kwartale, kiedy cena spada do 8% kupujemy 125 akcji.
Załóżmy, że niedługo potem cena wzrasta do $10. Wygląda na to,
że jesteśmy w punkcie zerowym, tzn. niczego nie tracimy i niczego
nie zarabiamy. Nie jest to jednak prawdą, bo podczas trzech transakcji
kupiliśmy 305 akcji, których wartość wynosi $3050. Efekt
tej strategii zwiększa się wraz z ilością inwestowanych pieniędzy,
zmiennością cen rynkowych akcji i okresem czasu, w którym posługujemy
się tą strategią.

Jedyną możliwością straty pieniędzy byłoby bankructwo firmy,
której akcje nabywamy. Eliminujemy to niebezpieczeństwo kupując
akcje firm o wysokiej renomie, których ceny z reguły uczestniczą
w ogólnej zwyżce cen rynkowych.
Opisana strategia zdała egzamin podczas kryzysu lat trzydziestych.
Krach w 1929 roku i późniejsza depresja spowodowały przeciętny
spadek akcji 30 największych firm przemysłowych w USA
(Dow Jones Industrial Average) o 89% podczas następnych trzech
lat. Na poziom cen akcji z 1929 roku inwestorzy musieli czekać
następne 25 lat, do 1954 roku, ale inwestorzy posługujący się strategią
kupna akcji po przeciętnych cenach zaczęli zarabiać już w
1934 roku.